Regie
2011
Momenteel wordt hard gewerkt aan de nieuwe versie van de voorstelling over hoe verschillende culturen botsen als ieder vanuit zijn eigen perspectief blijft kijken. In deze voorstelling zijn Japan en Nederland als contrasterende culturen genomen. De ramp in Japan in maart 2011 heeft het stuk een extra dimensie gegeven.
2010
"Zo echt als ik het wil" is een eenakter in ontwikkeling. Theatergroep BenNieuwd met spelers Jacqueline Pot en Remko Zweije laten een deels vastgelegde en deels geimproviseerde voorstelling zien over de maakbaarheid van de wereld, de aantrekkingskracht van gebakken lucht.
Theatergroep Pril met "Binnenstebuiten" krijgt een vervolg met speelsters Petra Beelen, Sharita Jiawan en Martine Werners.
Toneelgroep Arti uit Amsterdam vroeg mij te regisseren samen met collega Vera IJfs. Een onderliggende vraag was dat zij graag verjonging in de spelersgroep wilden. Daarom maakten wij een generatiestuk.
"O mam" gaat over de generatieslange gevolgen van een traumatische ervaring. Veranderingen in verschillende levensfases, gedachten en kinderspel zijn de aanleiding om het spel van de familie te spelen.
Vier dochters gaan elk op hun eigen manier om met de onzekerheid over hun bestaansrecht. Zowel in relatie tot hun moeder als hun dochter worstelen zij. Een worsteling die op het verjaardagsfeest van oma onontkoombaar tot een ontlading leidt. Zo spelen zij het spel dat familie heet tot het niet meer leuk is. O Mam stond in Amsterdam en Haarlem in het theater.
2009
"Nood" begon vanuit samenwerking tussen de regie-opleiding Utrecht en de schrijversopleiding Amsterdam. Met het stuk van Karen Lagendijk in handen ben ik aan het werk gegaan. Voor een belangrijk deel zijn er in overleg met Karen aanpassingen aan het script gemaakt om het stuk theatraal interessanter te maken. Het stuk gaat over hoe mensen in frustratie over gemiste kansen blijven hangen en continue gericht zijn op het bewijzen van hun waarde. Daardoor wordt de strijd belangijker dan de inzet, de zoon. Resultaat is dat er alleen verliezers zijn.
Een indrukwekkende rol van de jonge Eli Ahlers als Ben, omdat hij geen tekst had en toch met zijn spel overtuigde. De strijdbare "vader" Rene Snoeks, eigengereide "moeder" Jacqueline Pot en de onaangekondigd meegenomen "vriendin van vader", Ilja Verhagen zetten elkaar steeds verder op scherp in een langzaam onderlopend vakantiehuisje. Met dramatische gevolgen.
Dit stuk is gespeeld in Haarlem, Amsterdam en Utrecht.
"Binnenstebuiten" is een eenakter die gaat over belemmerende overtuigingen. Wat houdt je tegen om te doen wat je werkelijk wilt doen. In een supersnel proces met improvisaties op dit thema is deze eenakter ontstaan. Inbreng van de speelsters Rhaina Lourens, Lonneke Siegers en Mirjam Schilte en de samenwerking met regieassistent Martine Werners resulteerden in een spetterende voorstelling in het jubileumfestival van het Polanetheater. De voorstelling ontving de bekroning van beste voorstelling van de avond. In 2010 wordt deze voorstelling met 3 andere actrices voortgezet.
2007
Al tijdens het volgen van de regie-opleiding voor amateurtheater in Utrecht begon ik met regisseren. Het eerste stuk in 2007 heb ik gemaakt vanuit het thema Transseksualiteit, en met name wat dit betekent voor de naaste familieleden.
Een Familiezaak werd opgevoerd tijdens het Midzomergrachtfestival in Utrecht. Initiatiefneemster Alice Verheij, schrijfster/regie-assistent Ellen Boekelaar en de organisatie van het festival hebben mede gezorgd dat dit stuk op de planken kwam. Een enorme prestatie van actrice Claudia van Rooij om de transseksuele Christa te spelen. "Broer" Peter Boekelaar, "dochter'Petra Beelen, de "ouders" Alfred Heppener en Annette van Soest, 'vriend" Wouter van der Valk en "buurvrouw" Arna van der Sloot gaven de kijker een impressie van hoe complex transseksualiteit en de strijd om de eigenheid is.








